Osho Boeken Besproken

BESPREKING VAN BEHIND A THOUSAND NAMES

Pas in 1996 is dit boek uit het Hindi in het Engels vertaald. Maar daarna konden we er dan ook met volle teugen van genieten.
Toch heb ik niet de indruk, dat veel mensen het boek kennen.
En dat is een van de redenen dat ik het graag onder de aandacht wil brengen.

Want, het is echt genieten wat je bij het lezen van dit boek doet!
Er staat naast verrassende uitleg ook zoveel humor in dit boek en veel grappige verhalen tref je er in aan…..zo'n kans om weer eens lekker intens te lachen, wil je jezelf toch in geen geval ontzeggen?!

Het boek gaat over de Nirvana Upanishad.
Allereerst moet gezegd worden, dat de teachings van de Upanishads veel ouder zijn dan die van Boeddha. Wat Boeddha gezegd heeft, ligt in feite besloten in de veel oudere geschriften die de Upanishads zijn. Boeddha' s uitspraken zijn dus een levend commentaar op de wijsheid uit de Upanishads.
Wat vreemd is het dan toch, dat iemand als Boeddha die de Upanishads echt leefde,als vijand werd beschouwd door de brahmanen, de pundits en de geleerden in India!
Dat zit zo: deze zogenaamde wijzen zagen zichzelf als de bewakers van de Upanishads. Maar in de tijd dat Boeddha zich manifesteerde, was er van de echte Upanishads niet meer zoveel over.

Zo gaat dat, als men vanuit geschriften de waarheid tracht over te dragen. Het gaat dan alleen om woorden.

En zo leeft het niet echt.

Het vuur is eruit. Een levend iemand die zelf de waarheid heeft ervaren, kan deze ook echt overbrengen.
Er is dan wel sprake van vuur.

Osho, Behind a thousand Names

Maar in Boeddha's tijd was het vuur van de Upanishads al gedoofd en er was niet meer dan as over op de plek van het eens laaiende vuur. Dit kwam doordat priesters en geleerden zich de wijsheid hadden toegeëigend. En deze mensen denken dat ze weten, zonder echt te weten. En zo wordt levende kennis de nek omgedraaid.

Men beheert geen wijsheid meer, maar men beheert in werkelijkheid slechts as.

'' Het woord 'nirvana' is prachtig'', zegt Osho'' Boeddha hield ermee op om de woorden “God”en “ziel” te gebruiken, omdat hij vond dat ze bedorven waren door het veelvuldige gebruik, door het vele van mond tot mond gaan. Maar zelfs iemand als Boeddha kon uiteindelijk het woord “nirvana” niet laten vallen. En niet alleen dat, maar Boeddha stelde bij de hele zoektocht de realiteit van nirvana centraal. Misschien weet niet iedereen precies wat het woord 'nirvana' betekent. Dit woord wil zeggen, dat er als het ware “een lamp uitgaat”.

En je kunt je hierbij het volgende voorstellen.
Als iemand de vlam van een licht uitblaast, waar gaat die vlam dan naar toe?

De vlam gaat uit, maar hij kan niet worden vernietigd, dat is onmogelijk. Dat wat echt is, wat bestaat, kan nooit teniet gedaan worden. Er is alleen sprake van een verandering van vorm, de vorm wordt getransformeerd. De vlam verdwijnt in die vorm waar hij uit gekomen is. Boeddha zei altijd: '' Het verdwijnen van de vlam, noem ik de “nirvana van het licht”. En precies zo noem ik, wanneer op een dag het ego van iemand opgaat in het oneindige, dit 'het nirvana van het individu.''

Deze lezingen van Osho over de Nirvana Upanishad zijn ingebed in een meditatiekamp in Mount Abu, in Rajasthan. Daarom vraagt Osho de deelnemers enerzijds naar zijn uitleg over deze Upanishad te luisteren en daarnaast ook de Upanishad echt te “doen”.

Deze uitleg begint Osho met in te gaan op het woord AUM, omdat de soetra zo begint.
“Aum” staat symbool voor alles wat niet gezegd kan worden. Het woord heeft verder geen betekenis, de letters staan gewoon voor klanken. Aum omvat alles, de totale existentie als geheel.De Aum-meditatie is bedoeld om dat wat via de zintuigen komt, buiten te sluiten en naar de stilte in jezelf te gaan, naar je innerlijke existentie.

Geheel in stijl zijn de binnenzijden van de band van het boek voorzien van prachtige AUM-tekens in zulke overweldigende kleuren dat je hierdoor vanzelf bij je zelf naar binnen valt en zachtjes ”aum” uitbrengt.

In de Nirvana Upanishad komt verder aan de orde, dat de mind zich tot haar wezenlijke taak moet beperken. Dus: als er gesproken dient te worden, dan is de mind in het spel en daarbuiten niet.

Het is niet gezond dat als het spreken voorbij is, de mind doorgaat met de inner chattering, het geklets moet niet binnenin je doorgaan. De mind is een goed middel om dingen tot uitdrukking te brengen. En verder is zij helemaal niet nodig. Maar de mind gebruiken is een gewoonte geworden. Als we zitten of slapen, gaat de mind door met werken; we dragen een zieke mind in ons.

Als illustratie hierbij wordt het verhaal van de drie Gandhi-aapjes genoemd. Het is een beeldje met één aapje dat zijn handen voor de ogen houdt, het tweede aapje zit met de handen over de oren en het derde aapje zit met zijn handen voor zijn mond. Mahatma Gandhi gaf de volgende uitleg: het eerste aapje geeft aan dat je het kwade niet moet willen zien, het tweede aapje drukt uit, dat je geen slechte dingen moet willen horen en het derde aapje geeft weer, dat je niets slechts moet zeggen.
Dit is volgens Osho een geheel verkeerde uitleg. Want als je je handen op je ogen legt, dan heb je het kwade al gezien. Anders zou de actie van de handen er niet zijn. En dan gaat dus met gesloten ogen of de handen voor de ogen het kijken naar slechte dingen gewoon door.

Deze verklaring van Gandhi gaat over de uiterlijke wereld en de drie aapjes gaan over de innerlijke wereld. De echte betekenis van de drie aapjes is: kijk niet, tenzij er een echte behoefte van binnen uit zich bij je aandient. En hetzelfde geldt voor het luisteren en het spreken. De behoefte daartoe moet zich wezenlijke binnen in je voordoen.We moeten de mind gebruiken voor datgene waarvoor hij bestemd is en voor wezenlijke zaken dienen we bij onze innerlijke wereld te rade gaan.

Dit boek staat zo vol met verrassingen. Sommige ben je zeker eerder tegen gekomen. Maar in een andere context geven ze weer nieuwe inzichten.
Het onderscheid maken tussen wat wezenlijk is en niet wezenlijk, is je spirituele zoektocht.

'' Om de spirituele zoektocht te beginnen'', zegt Osho '' zijn twee vleugels vereist. De ene vleugel is de wil en de andere vleugel is overgave.''
Namelijk, als je de tocht niet wilt beginnen, kan niets, zelfs het goddelijke niet, je daartoe aanzetten. Je zult dan gewoon blijven waar je bent. Dat is de vrijheid die het goddelijke je laat. Dus, je wil is van primair belang in dit opzicht. Het verlangen in je hart moet er zijn voor wat je wilt worden en waar je heen wilt gaan. Maar daarnaast is er overgave nodig. Een mens die wel wil, is uiteindelijk alleen toch tot weinig in staat. Het goddelijke kan je helpen, maar daarvoor is overgave nodig.

Je komt op je pad verschillende wijzen tegen, die de waarheid voor je ontvouwen, maar of het de uiteindelijke, de allerhoogste waarheid is?

Een Christelijke priester en een Joodse rabbi waren buren. En af en toe hadden ze heftige discussies. Op een dag zei de priester tegen de rabbi: '' We doen allebei het werk van God, we werken allebei voor de waarheid - hoe komt het dat we vaak toch met elkaar in de clinch liggen?''. De rabbi antwoordde:'' Dat klopt. Maar jij werkt voor de waarheid, zoals jij hem ziet en ik werk voor de waarheid zoals God die ziet. Daarom zijn we in discussie''

Waarom heeft dit boek de poëtische titel “ Behind a thousand names”?
Osho legt uit: '' Dat wat voor ons echt is, geven we een naam. Anders voelen we ons er niet prettig bij. Maar de waarheid heeft geen naam. Zij is niet in enige naam, ook al heb je er duizend beschikbaar, te vatten. En juist omdat de waarheid geen naam heeft, kun je haar ook weer iedere naam geven. En dat gebeurt ook; vandaar alle kruistochten en godsdienstoorlogen. Maar de naam is slechts een verwijzing. De Waarheid ligt achter duizend namen.''

Mulla Nasroeddin zat in de trein en op een bepaald moment begon hij hardop te lachen. Hij zat met gesloten ogen, dus hij lachte niet om iemand. En de mensen die in dezelfde coupé zaten, verbaasden zich daarover. Toen Mulla hiermee door ging, begon iemand hem te vragen, waarom hij steeds in de lach schoot. Mulla zei: '' Stoor me niet! Ik vertel mezelf moppen.'' En hij sloot zijn ogen weer en schoot regelmatig in de lach. Maar af en toe maakte hij ook geluid alsof hij zat te mopperen. Daarom gingen zijn medepassagiers weer door met vragen.

'' Waarom maak je soms tussendoor van die vervelende afkeurende geluiden?'' En Mulla antwoordde: '' O, sommige van die moppen zijn zo oud!''
Geniet van de eeuwenoude wijsheid van de Nirvana Upanishad die Osho in Behind A Thousand Names voor ons actueel maakt.