Heb jij dat nu ook wel eens, dat gevoel van: hoe kom ik hier nu weer doorheen?
Nee, ik heb het niet over een probleem, maar over een dik boek dat voor je ligt.
Want af en toe heb ik gewoon zin om een kort stukje te lezen en het dan te laten bezinken.
Dan merk ik later wel, op de
fiets of als ik met iemand aan het praten ben of het me echt geraakt
heeft en wat er precies van is blijven hangen.
Maar als je een boek gaat lezen, dan heb je vaak aan een klein stukje
niet genoeg, want dan is het onderwerp nog maar net ingeleid.
Dus, voor je het weet ben je dan al weer langere gedeeltes aan het lezen
en heb je het gevoel nog de kern niet te pakken te hebben, die dag.
Ik ben dan ook enorm blij met het nieuwe boek van Osho dat in mei 2002
uit de USA is gekomen.
Het is gedrukt in Canada en ziet er tamelijk eenvoudig en daardoor toch
ook wel weer aantrekkelijk uit.
Het is een witte paperback en daaroverheen is een strook waarop een spel
van lucht en wolken is afgebeeld, met daarin roze en blauwe bollen, die
misschien wel als zonnen bedoeld zijn. Het heet Everyday Osho. En er
staan 365 stukjes in dit boek; dus, dat betekent: één stukje voor elke
dag.
En tot nu toe houd ik me er redelijk aan, elke dag een stukje te lezen.
Vandaag was het stukje dat ik
las erg toepasselijk. Het gaat over flexibiliteit.
Osho zegt, dat je aan iemands flexibiliteit kunt aflezen of hij/ zij
jong gebleven is.
Kijk maar eens naar een jong kind: het is zacht, teer en flexibel.
Als je ouder bent, word je meestal stijf, hard en je bent niet flexibel
meer. Dat hoeft echter niet.
Want als je flexibel weet te blijven, dan blijf je tot op de laatste dag
van je leven jong.
Kijk maar eens hoe dat in elkaar zit: als je gelukkig bent, ga je
uitdijen.
Als je bang bent, dan ga je inkrimpen Je kruipt in je schulp, omdat je
denkt dat als je naar buiten komt, er een of ander gevaar dreigt.
En je krimpt in alle opzichten, zegt Osho, in de liefde, in de relaties
die je hebt en in meditatie. Je wordt een schildpad en je trekt je
achter je pantser terug.
En nu is het niet erg om te krimpen, op je hoede te zijn als er echt
gevaar dreigt. Je zou wel gek zijn om dan niet echt bang te zijn.
Je angst zorgt er immers voor dat je de juiste handelingen gaat
verrichten om aan het gevaar te ontkomen.
Dus: je moet wel in staat blijven om te krimpen, te stoppen als dat
nodig is. Je gaat dan afhaken van de stroom waarin je zat.
En dat is dus flexibiliteit, als je beschikt over beide mogelijkheden:
uitdijen, inkrimpen, uitdijen, inkrimpen. Het is net zoals ademhalen.
Mensen die heel erg bang zijn, ademen niet diep. Want zelfs voor die
mate van uitdijen zijn ze bang. Hun borstkast gaat krimpen, ze hebben
een verkrampte borstkas.
Flexibel zijn is dus een heel natuurlijke zaak.
Soms ga je iets doen en ben je ook vast en zeker van plan om het te af
te maken. Maar dan merk je gaandeweg, dat het toch niet echt bij je
past. Dus, na enig wikken en wegen stop je daar dan mee. Dat is vaak
niet leuk voor de betrokkenen, maar het is wel eerlijk. En het wordt ook
vaak bekritiseerd, namelijk dat je wispelturig zou zijn.
Nou, dat hoeft dus helemaal niet. Als je vanuit meditatief inzicht met
iets stopt, getuigt dat niet van wispelturig zijn, maar van
flexibiliteit.
Daar kan ik het weer mee doen voor vandaag en ik krijg er een vredig
gevoel bij.
En morgen ligt er weer een nieuw stukje voor me klaar.
De stukjes die in Everyday Osho staan zullen je verrassen en geenszins
bekend voorkomen.
Want ze zijn allemaal geput uit tot nu toe ongepubliceerd werk van Osho.
Gedurende een periode van twintig jaar heeft hij talloze dialogen
gehouden met honderden bezoekers en vrienden en daarvan zijn verslagen
gemaakt. Een selectie uit deze verslagen vind je in dit als dagboek te
gebruiken boek terug.
|
Eén van de kortste stukjes uit dit boek gaat, en hoe kan dat ook anders, over No Words.
De beschrijving die hier door Osho gegeven wordt
over een zomeravond, maakt je vanzelf stil. |
|
Het stukje "Keep Jumping" is ook
een hele mooie. Iemand vroeg aan Rothschild hoe hij het had klaar
gespeeld om zo rijk te worden.
Hij antwoordde: "Ik wachtte altijd op een kans en als die er was, nam ik
die waar: ik sprong ik erbovenop."
De man zei: "Ik wacht ook altijd op een kans, maar ik zie die alleen als
ik hem gemist heb. Als ik wil springen, is de kans al weer voorbij"
Rothschild begon te lachen en zei: " Blijven springen, anders zul je de
kans zeker missen. Dat is wat ik mijn hele leven gedaan heb: blijven
springen. En als de kans komt, dan ben ik dus aan het springen en kan ik
de kans zeker niet mislopen."
En zo moeten wij ook dus met meditatie omgaan, aldus Osho: gewoon
blijven mediteren en dan zal, net zoals bij het springen, het juiste
moment zeker komen. Er clickt iets, er gebeurt iets.
Deze 365 stukjes om elke dag te lezen, zijn dus in feite uitnodigingen
tot meditatie. Dus, als je dit vanaf nu een jaar lang doet, ben je
alvast een jaar aan het springen. En als de kans zich voordoet, zul je
die dan ook zeker niet missen.
Tenslotte bevat dit boek natuurlijk ook een kostelijke grap.
Boven dag 58 staat: Laat God erbuiten.
En dan komt het volgende Mulla Nasruddin-verhaal.
Mulla had geld opzij gelegd om een nieuw shirt te kunnen kopen.
Hij liep opgetogen naar de winkel van de kleermaker.
De kleermaker nam zijn maten op en zei: "Kom over een week maar terug en
- als Allah het wil - zal je shirt dan klaar zijn"
Mulla bracht een week lang het geduld op en ging toen weer naar de
winkel. De kleermaker zei: "Het zit een beetje tegen, maar - als Allah
het wil- zal je shirt morgen klaar zijn"
De volgende dag kwam Mulla terug. "Het spijt me" zei de kleermaker "het
is nog niet helemaal klaar. Probeer het morgen nog even, en - als Allah
het wil- is het dan klaar."
"Hoe lang gaat het eigenlijk duren" vroeg Mulla geërgerd "als je Allah
er buiten laat?"
En behalve dat het een grap is, zit hier natuurlijk ook de nodige
wijsheid in.
Want, we kunnen het beter eerlijk toegeven als we iets niet weten. Door
te zeggen: God weet wanneer…camoufleren we onze onwetendheid. Het lijkt
heel wat om God er even bij te betrekken, maar we maskeren onze eigen
onzekerheid.
Ik denk dat je je wel een jaartje met dit boek zult vermaken.
En daarna begin je gewoon weer opnieuw of je geeft het boek door aan
iemand anders.
Ik wens je een jaar lang lees- en meditatieplezier toe met Everyday
Osho.