Nederlandse Osho Boeken 1
pagina 2
Engelse Osho Boeken 1
pagina 2
Over drie niveaus van liefde.
Weet je wat ik er zo mooi aan vind om Osho’s inzichten op allerlei manieren tot me te krijgen? Ik ontdek steeds weer iets anders.
We kunnen in stilte voor een videolezing gaan zitten en
dan spreekt hij in zijn totaliteit tot ons.
Als we een boek lezen, bereiken vooral Osho’s geschreven woorden ons,
die door anderen genoteerd zijn.
En als we naar een audioboek of CD luisteren, hebben we naast de woorden
ook de intonatie en het hele speciale timbre van zijn stem.
Welnu, altijd als ik een Oshoboek las en zeker, toen ik
dat in mijn bibliotheekjaren deed, gebeurde dat tamelijk zorgvuldig.
Ik maakte voorin met potlood aantekeningen en ik maakte ook altijd een
uittreksel van het boek, dat ik later nog eens uittypte.
Dus, meestal kan
ik een boek vrij snel “plaatsen”, namelijk: ik weet uit welke periode de
lezingen zijn, ik kijk naar de titels van de hoofdstukken en hup: dan
rolt daar een advies uit voor een klant van de bookshop van Wajid.
Maar natuurlijk doorgrond je lang niet alles en dan is het vaak ook nog
zo, dat je die fragmenten speciaal in je opneemt en op je in laat
werken, die op dat moment voor jou relevant zijn.
Af en toe vind
ik bijvoorbeeld mijn baan als lerares een bijna onmogelijke opgave; er
zitten wel leuke sprankelende kanten aan, maar hij bevat gewoon ook
heel vervelende klussen en dan heb ik het er nog niet eens over, dat ik
regelmatig als een politieagente voor de klas moet staan.
In zo’n stemming haal ik uit een lezing maar al te graag Osho’s
uiteenzetting naar voren, over hoe het arbeidsethos ons te pakken heeft
en dat het er niet om gaat wat we doen en de hoeveelheid werk die
we verzetten, maar om hoe we het doen.
En dan gaat het in de werkdag die volgt allemaal weer een stukje
lichter.
Ik maak me niet meer zo druk om wat ik had moeten doen, maar waar ik
niet helemaal aan toe gekomen ben.
Verder laat ik een vervelende leerling even voor wat hij of zij is en
kennelijk niet anders wil of kan zijn; in ieder geval word ik er niet
meer zo gauw boos om.
Verder probeer ik om veel te lachen op school, want ik vind dat alles al
snel veel te belangrijk gevonden wordt en dat er vaak erg serieus wordt
gedaan.
En gelukkig heb ik daar een geweldige medestander in, een oudere collega die al jaren leraar op deze school is en die me af en toe letterlijk influistert: “Hoe meer er mis gaat, des te leuker ik het vind.”
Zo kan hij op maandagochtend voor de deur van zijn lokaal gaan staan met een soort van oude professorenmuts op, terwijl hij duidelijk geen zin heeft om aan de werkweek te beginnen en dan zegt hij:” Donna, vraag jij nou nooit eens af, wanneer het hier eindelijk eens afbrandt?”
|
OM SHANTI SHANTI SHANTI |
|
Dus, over
niet-serieuze medestanders heb ik absoluut niet te klagen.
Toch geeft zo’n push van de Meester natuurlijk het meeste.
Want Osho raakt met zijn uitspraken mijn wezen, omdat er zozeer zijn
eigen wezen uit spreekt. Wat hij zegt, heeft hij door en door en op en
top zelf geleefd.
Omdat ik het regelmatig fijn vind om, als ik lig te relaxen op mijn
bank, Osho’s woorden door me heen te laten gaan, had ik onlangs een in
Poona uitgebrachte CD met de titel ‘Emoties’ opgezet, gewoon intuďtief.
De vraag in deze lezing gaat erover, dat een sannyasin zich regelmatig
overweldigd voelt door zijn emoties en speciaal door de liefde voor de
Meester.
Vrijwel meteen
werd mijn aandacht gevangen door wat er speciaal over liefde gezegd werd
en niet door de uiteenzetting over de werking van emoties.
Namelijk: je bent geneigd om te denken, als je zoiets hoort, “Nou, dat
is toch fantastisch, als de liefde voor de Meester zo groot is, dat je
helemaal door die liefde in beslag genomen wordt; dat is gewoon de enige
echte liefde.”
Maar wat zegt
Osho dan:“ We hebben hier te maken met een typisch emotionele
persoonlijkheid.
Zo iemand wordt dronken van emotie, hij of zij raakt erdoor verblind. En
elke handeling die daar uit voort komt, is verkeerd.
Want als je overweldigd wordt door emotie, verlies je elke redelijkheid
en ook ben je niet meer sensitief, want je verliest je hart in de
emotie.
Het lijkt er bijna op dat je verzwolgen bent door een donkere wolk. En
dan is alles wat je doet, gewoon verkeerd.
Liefde behoort
niet tot het gebied van de emoties. Dat denken mensen meestal wel en ze
ervaren het ook zo, maar alles wat overweldigend is, is heel erg
onstabiel.
Het komt als een stormvlaag die weer voorbij gaat en dan blijf jij leeg
en gebroken achter, vol verdriet en pijn.
Maar volgens hen
die het hele wezen van de mens kennen – zijn mind, zijn hart en zijn
kern – moet liefde een uitdrukking van je wezen zijn en geen emotie.
Want emotie is erg breekbaar en erg aan verandering onderhevig.
Op het ene moment betekent de emotie alles voor je en op het andere ben
je gewoon leeg.
Dus is het
eerste wat gedaan moet worden: liefde uit deze sfeer van overweldigende
emoties halen.
Liefde is niet overweldigend. Nee, precies het tegenovergestelde is het
geval. Liefde getuigt van een geweldig inzicht, helderheid,
sensitiviteit en bewustzijn.
Maar die soort liefde bestaat bijna niet, omdat er maar heel weinig
mensen zijn die tot hun kern doordringen.
Tot nu toe vind ik dit al prachtig gezegd, zo’n openbaring, die me vrede
geeft en dan de vrede zoals in de titel van deze lezingenserie staat: Om
Shanti , Shanti, Shanti oftewel: Het Geluid van de Stilte, Vrede,
Vrede, Vrede.
Osho gaat als
volgt verder met zijn uitleg. Er zijn mensen die van hun auto’s houden,
zegt hij. Soms houdt iemand van zijn computer. Dat is de liefde van de
mind.
En dan houd je van je vrouw, van je man en van je kinderen. – dat is de
liefde van het hart. Maar omdat deze liefde verandering behoeft om
levendig te blijven en je deze verandering niet toelaat, wordt zij vals.
Elke dag dezelfde echtgenoot wordt zo saai en vervelend. Elk echt
contact wordt de kop in gedrukt en elke vreugde wordt gedoofd. Je
vergeet gewoon helemaal, hoe het is om samen te lachen.
Het leven is alleen nog maar werk waar je geen plezier in hebt. En
werken moet je, want je hebt vrouw en kinderen.
Mensen leven vaak jaren met elkaar, terwijl ze niets om elkaar geven;
het is niets dan onechtheid.
Maar ondertussen zijn er wel problemen, zoals een slechte bui, ruzies,
financiële afhankelijkheid en echtscheidingsprocedures.
Dan kun je maar beter van een machine houden, zoals een computer. En dat
doen mensen dan ook. Of ze houden van hun huisdieren. En dat gebeurt
gewoon, omdat mensen in feite niet in staat zijn om van andere mensen te
houden.
Liefde moet los
gemaakt worden uit de greep van emoties.
Sinds je geboorte zit je in die situatie, maar je moet de weg naar je
kern vinden. Tenzij je liefde deel van je wezen wordt, is zij niet veel
anders dan pijn lijden en bedroefd zijn.
Emoties zullen je niet helpen om een geďntegreerd individu te worden. Ze
zullen je geen rotsvaste ziel geven. Je zult als een stuk drijfhout heen
en weer gaan met de stroom en niet weten waarom.
Emoties verdoven
mensen op dezelfde manier als alcohol dat doet. Je kunt er een mooie
naam als liefde aan geven, maar het is geen liefde, want die kun je pas
in je kern ervaren.
Als je een beetje meer bewust wordt, zullen alle dingen die je
overweldigen, verdwijnen. Iemand is werkelijk zuiver en helder, als hij
zich door niets totaal in beslag laat nemen, wanneer hij steeds bewust,
alert en zichzelf is en zich niet verliest in wat voor emotie dan ook of
je die nu liefde noemt of iets anders.
Bewustzijn brengt bevrijding zoals ook uit het volgende verhaaltje
blijkt.
De gastvrouw op
een kinderpartijtje loopt naar kleine Ernie en vraagt hem: ”Hoe komt
het, dat je broertje zo verlegen doet? Hij zit de hele middag maar in
dat hoekje.“
“Hij is helemaal niet verlegen” zegt Ernie met klem “Hij heeft alleen
nog nooit eerder een stropdas om gehad en nu denkt hij, dat hij ergens
aan vast zit.”
De uitleg die
Osho in deze lezing geeft over de drie niveaus van liefde maakt me heel
gelukkig. In mezelf zeg ik: Thank you, Osho!
Want we zijn toch allemaal wel op het punt van liefde aan het modderen,
of we dat nu toegeven of niet.
“Waarom lukt een
bepaalde relatie niet?” “Waarom slagen anderen er wel in om in een
liefdesrelatie te leven, naar het schijnt, en waarom kun jij dat niet?”
“Waarom gaan bepaalde liefdescontacten gewoon niet door?” “Waarom lijkt
het of je altijd de verkeerde mensen tegen komt?”
Deze en legio andere vragen spelen door ons hoofd en houden ons er vanaf
de enige weg te gaan die ons wel naar liefde kan leiden en dat is de weg
naar ons wezen, onze kern.
Het boek Om Shanti Shanti Shanti van Osho heb ik jaren geleden gelezen.
Nu kom ik een lezing daaruit op CD tegen en haal ik er iets heel anders
uit.
De titel van de CD is “Emoties” en ik ontdek het fascinerende inzicht
van Osho over de drie niveaus van liefde. Inderdaad, ik ontdek altijd
weer iets nieuws.