Osho Boeken Besproken

BESPREKING VAN THE PERFECT MASTER

Dit boek was lange tijd niet verkrijgbaar.
Het is nu in 2 paperback deeltjes uitgegeven bij Full Circle in New Delhi.

Deel 2 heeft als ondertitel: Silence of the Heart.
En daar gaat deze impressie over.

Via verhalen worden indringende inzichten gepresenteerd.
“De waarheid is datgene wat werkt”
De wijsheid van de Sufi’s betreft de wetenschap van het innerlijk.

Je experimenteert met bewustzijn.
En in de praktijk blijkt wel of je inzicht juist was.
Een hierop aansluitend verhaal is dat over de koe.

Er was een koe die ongelofelijk veel melk produceerde.Veel mensen hadden het over dit beest als buitengewone melkleverancier.Maar ze had daarnaast een hele vreemde gewoonte.
Telkens als de emmer tot aan de rand toe gevuld was met melk, trapte de koe die om.

Wat wil dit verhaal ons zeggen?

De koe staat van oudsher symbool voor de wijsheid, vooral in het Oosten.En die lijkt ruimschoots aanwezig te zijn, gezien de overvloedige hoeveelheid melk.
Maar, praktisch gezien: Wat heb je hieraan?
En zo staat het ook met veel filosofische wijsheid. Er wordt hoog over opgegeven.

En van alle kanten wordt ze je door ouders, leraren, filosofen en theologen aanbevolen.
Maar wat heb je er voor de praktijk van je dagelijkse leven aan?In feite NIETS!

Allerlei mensen worden je tot voorbeeld gesteld. Maar je schiet er weinig mee op, want jij bent totaal iemand anders.“Je bent goed genoeg zoals je bent.”concludeert Osho.
En ook al zou je het voorbeeld volgen, je bent dan niet meer dan een imitator, een na-aper.

Ook de vragen van sannyasins in dit boek "The Perfect Master" deel 2 leveren het nodige aan inzicht op.
"Is een Meester hetzelfde als een psychotherapeut"?

"Nee" antwoordt Osho "Er is een immens verschil tussen beide."

"Een Meester is een holle bamboe. Er gebeurt veel door hem, maar hij is hiervan niet de veroorzaker.”

Osho geeft over het verschil tussen beide nog een aantal belangwekkende inzichten.
Een psychotherapeut is een echte doener, in het bezit van kennis.
Hij heeft methodes en toch kan er niet veel door hem gebeuren.

Een beetje polijsten, schoonmaken en aanpassen, is wat zo iemand doet.
Het is triviaal werk, zoals elk mensenwerk gedoemd is te zijn.
Alleen het goddelijke is groots en wat daaruit ontspruit.

Een psychotherapeut weet iets over de werking van de mind.
Maar in diepste zin is de mens helemaal geen mind.
Als de mens ziek is, is dat vooral spiritueel, existentieel.

Het werk van een psychotherapeut is oppervlakkig, de diepte in je wordt niet geraakt.
Dat kan alleen een Meester doen.
De Meester verkeert in een staat van no-mind.
Een psychotherapeut probeert te genezen, maar slaagt daar nooit in.

En de Meester probeert helemaal niet te genezen en heeft altijd wel succes.
De Meester zorgt door zijn Niets-zijn voor genezing.

De psychotherapeut verschilt niet veel van jou.
Hij/zij heeft dezelfde zorgen en nachtmerries.
De Meester leeft in een totaal andere realiteit

Kijk maar eens naar Sigmund Freud die zijn leven lang geobsedeerd bleef door zijn angst voor de dood.En datzelfde gold voor Jung die om die reden niet de mummies in Egypte durfde te gaan bezichtigen.
De piramides waren in spiritueel opzicht interessant voor hem, gezien zijn onderzoek.

Maar vanwege de mogelijke confrontatie met dode lichamen, zag hij hier niet overheen.
De psychotherapeut probeert de Goeroe van het Westen te worden.

Jung heeft echter al aangegeven, dat de problematiek van mensen vaak eerder spiritueel van aard is.
En een goeroe word je niet door op de universiteit kennis te verzamelen.
Ook je wezen moet groeien.

Maar het is in de praktijk alleen maar gepraat, wat een psychotherapeut doet.
Zijn/haar manier van leven geeft geen blijk van een speciale kwalitatieve groei.

Sufisme is geen leer, het is een manier van leven.
Het gebruikt alle gebieden van het leven, ook het intellect.
“Je moet alles op de juiste plek weten toe te passen”, zegt men binnen deze stroming.

Zen daarentegen zet zich veel meer af tegen het intellect.
Daarom is Zen meer irrationeel te noemen.
Het Sufisme kent meer balans, is gematigd.

Je moet als een meester het intellect gebruiken en niet de slaaf ervan zijn.
Interessant is Osho's licht op het verschil tussen Freud en Assagioli.
De visie van Assagioli is in grote lijnen als volgt:

(Psycho-)analyse alleen is niet genoeg, want je bent alleen maar aan het opdelen.
Er moet een synthese van de onderdelen plaatsvinden.
En daarnaast moet de wil om te veranderen aanwezig zijn.

Osho’s commentaar is, dat dit laatste inzicht in feite pre-freudiaans is en dus een stap terug betekent in ontwikkeling.
Freud ging dieper dan het alledaagse zichtbare en analyseerde ook de dromen.
Maar hij kwam vast te zitten in het gebied van de dromen.

In het Oosten is de Psychologie veel genuanceerder dan in het Westen.
Er bestaan voor bepaalde psychologische termen in het Engels wel 16 nuances in het Oosten.
En het belangrijkste is het Oosterse inzicht, dat Awareness de enige remedie is.

Daarnaast moet er groei in Awareness zitten, zodat zij steeds meer totaal wordt.
Pas dan is er sprake van transformatie.Erg verhelderend zijn de inzichten in dit boek.
Ze hebben me diep getroffen.