Nederlandse Osho Boeken 1
pagina 2
Engelse Osho Boeken 1
pagina 2
Als je
denkt dat je in het heden kunt leven en het verleden ook nog steeds een
beetje bij je kunt houden, dan heb je het mis.
En datzelfde geldt voor de toekomst.
Want: de toekomst is niets meer dan het geprojecteerde verleden.
Zo heb ik het Osho horen zeggen. En ook, dat je telkens iets af moet
breken, wil je vooruit komen, wil je verder kunnen gaan met in het hier
en nu te leven. “Je moet je huis niet op een brug bouwen” vernam ik van
hem. “Een brug is er om over heen te gaan en dan achter je te laten; het
is geen plek om je te settelen.”
Toch denk je gemakkelijk, dat je bepaalde dingen uit het verleden wel
achter je aan kunt blijven slepen; het voelt zo vertrouwd en ze doen je
ontwikkeling geen kwaad, zo denk je bij jezelf. In Osho’s termen kun je
beter spreken van je afwikkeling dan van ontwikkeling,
want hij heeft het er immers keer op keer over, dat we eerder dingen
kwijt moeten raken dan erbij verzamelen…zoveel rubbish hebben we in ons.
Wat kunnen we in dat opzicht veel van de soefi’s leren?
De soefis zijn echte in hier en nu levende mensen. Ze zeggen: “Laat je
niet lam leggen door wat er eerder in je leven gebeurd is en ook niet
door wat er eventueel nog kan gebeuren. Dit moment is zo kostbaar.
Verspil geen energie aan het denken over vroeger of later. Het leven is
nu en laat dat een moment van absolute vreugde zijn.
|
De soefi’s hebben het dan over de vreugde die aldus tot zikr
wordt. En zikr is een vreugde die je aan het goddelijke doet
denken. Dat wil niet zeggen, dat je Gods naam alsmaar roept, zoals in een mantra. Nee, als je vol van die vreugde bent, dan drukt je hele wezen, iedere cel en elke vezel het goddelijke uit. |
|
Op de algemene vraag, en hoe vaak stellen we die niet aan elkaar, hoe
gaat het met je, hoe voel je je, zegt de soefi Uwais: “Als iemand die
vanochtend geboren is en die totaal niet weet of hij de avond wel zal
halen.”
Eigenlijk zegt Uwais: “Ik leef van moment tot moment, zonder de toekomst
te plannen. Ik weet niet wat er vanavond gebeuren gaat. Dat kan van
alles zijn, zelfs doodgaan kan daar bij horen. Ik laat me door het leven
verrassen. Ik leef in verwondering en ik leef het mysterie van het
leven. En dan is er naast het leven, ook nog het grootse mysterie van de
dood.”
Als je het verleden loslaat en je fixatie op de toekomst laat vallen,
ontstaat er een concentratie van energie. Dan wordt dit hele korte
moment iets stralends, je gooit je hele energie erin en dan ervaar je
zoveel vreugde en genade.
Maar kijk eens naar de mensen. Moet je die ogen eens zien. Er is geen
vonkje verrast zijn in te vinden. Op hun gezicht ligt de uitdrukking van
alles al meegemaakt te hebben en niets meer te verwachten. Ze zien er
verveeld uit.
En dat verveeld zijn wordt extra duidelijk in het volgende grapje.
Het boek “Sufi’s, the People of the Path” is in het Engels en deze grap
is daarom echt iets van de Engelse taal, maar door anderstaligen ook
heel goed te begrijpen.
In een kerk kondigde de priester aan, dat er na de dienst een
vergadering van het bestuur (the board) zou zijn.
Iedereen ging dus weg. En alleen de bestuursleden bleven over. Maar op
de eerste rij was ook nog een andere man blijven zitten.
De priester vroeg zich af waarom die man daar nog zat. Hij zei: “Meneer,
misschien hebt u het niet begrepen. Ik zei, dat er een vergadering van
het bestuur (the board) is.
“Nou,” zei de man “wie is er meer verveeld (bored) dan ik ?”
Iedereen is zo duf, levenloos en vol verveling, er is geen sprankje
vreugde bij de mensen te vinden.
En dat komt omdat zij zich door het verleden in de tang laten houden.
Het is zelfs zo dat je de volgende definitie kunt hanteren, zegt Osho.
Een ongelukkig mens is iemand die verleden en toekomst heeft. En een
gelukkig mens is iemand die genoeg heeft aan het moment. En dat moment
beleeft hij in volkomen geluk. Hij leeft nu.
In dit verband noemt Osho Ashley Montagu die een nieuw woord heeft
gevormd. En dat maakt bovenstaande nog gemakkelijker te begrijpen.
Montagu zegt dat dit nieuw zijn, het voortdurend loslaten van het
verleden en jezelf ervan af houden om in de toekomst te springen, een
grote kunst is.
En hij noemt die kunst neoteny. “Neo” betekent nieuw en “teny” betekent
uitgestrekt, uitgebreid oftewel: voortdurend.
Een mens kan zijn hele leven nieuw zijn, hij of zij kan zijn hele leven
kind blijven.
Dat wil zeggen; een mens kan gedurende zijn hele leven de kwaliteiten
van een kind hebben – het is de kunst om in het heden te leven.
Degene die in het moment leeft, wordt nooit oud. Hij of wordt rijp. Je
kunt met recht zeggen, dat zo iemand groeit.
Ouder worden is niet hetzelfde als groeien. Ouder worden wil alleen maar
zeggen dat je langzaam aan het sterven bent; ouder worden wil zeggen,
dat je langzaam zelfmoord pleegt. Maar degene die in het moment leeft,
wordt nooit oud op de manier waarop anderen dat doen. Hij of zij pot
geen kennis op; en zo iemand is altijd onschuldig, benieuwd,
geïnteresseerd en vol verwondering. Ieder ogenblik brengt een nieuwe
verrassing.
Men is altijd bereid om weer een nieuwe dimensie te verkennen.
Hij of zij is altijd op avontuur uit en aan het ontdekken.
Zo iemand is het leven nooit zat en is ook nooit verveeld.
Als een kind kijkt hij steeds fris en nieuw tegen de dingen aan, zoals
dit jongetje.
Een kleine jongen was in de tuin aan het spelen.
Hij was echt nog heel klein en hij was erg bang voor een grote buldog
die de tuin naast zijn huis bewaakte.
Op een dag was dit zelfde jongetje echt in voor een avontuurtje. Hij
klom op het hek tussen beide tuinen en de reusachtige buldog rende op
hem af en begon zijn gezicht af te likken.
De jongen begon te schreeuwen en zijn moeder was vrijwel onmiddellijk
ter plaatse.
“Heeft hij je gebeten, schatje?” vroeg zijn moeder. “Nee” jammerde het
ventje ”maar hij heeft me wel geproefd.”
Nog maar een thema uit dit boek heb ik hiermee aangegeven; het is dan
ook de kern van Osho’s visie: leven in het hier en nu.
Maar er staat zo oneindig veel meer in. Prachtige soefiverhalen die heel
prettig te lezen zijn en waar veel dagelijkse wijsheid in staat om je
voordeel in te doen. Daarnaast zijn er hoofdstukken met vragen van
sannyasins die Osho op zijn geheel eigen, zeer smeuïge wijze,
beantwoordt.
Als je het boek leest, zul je geen moment verveeld zijn, maar
schitterende momenten in het hier en nu beleven.
Deze tweede editie is een heruitgave van het eerste deel van de twee
boeken die in 1979 zijn uitgekomen. Het is in mijn ogen een prachtige
eigentijdse en “verlichte” uitvoering geworden, in vergelijking met de
oorspronkelijke.
Ik wens iedereen dan ook heel veel leesgenot toe bij dit in geel
verschenen boek, versierd met talloze lichtjes.