Osho Boeken Besproken

BESPREKING VAN THE DIAMOND SWORD,
de herontdekking van meditatie – de vergeten schat van India.

Beauties come and go and there is always more beauty to find…..dat klinkt er in me door
als ik drie nieuwe Oshoboeken onder ogen krijg.

Ik ben heel blij met drie nieuwe boeken uit Poona, juist nu mijn vakantie aangebroken is. What a gift!

Wel iets om even bij stil te staan. Osho wijst ons er keer op keer op, dat het zo gemakkelijk is om dingen maar voor lief te nemen.
We realiseren ons niet wat voor onophoudelijk stroom van geschenken er zomaar op ons af komt, elke dag weer.

Het lijkt allemaal zo vanzelfsprekend, maar dat IS het niet.

Een schoolvakantie beginnen in volkomen leegte, die je met allerlei triviale dingen kunt vullen, put al gauw uit en geeft een gevoel van verveling. Maar een schoolvakantie instappen met 3 nieuwe Oshoboeken is van totaal andere orde.

The Diamond Sword is een geheel nieuw boek, samengesteld uit antwoorden die Osho geeft aan individuele zoekers en aan persmensen.
De lezingen werden gegeven tijdens Osho’s Worldtour, waarin hij na wereldwijde omzwervingen weer in Poona arriveerde.

Verrast ben ik door het licht dat Osho in dit boek werpt op de ervaring van de dood. Hoe anders is die toch in het Oosten, vergeleken met die in het Westen!
En deze verschillende achtergronden zie je ook in de spirituele visies uitgedrukt.

De opwekking van Lazarus bijvoorbeeld, een van de verhalen over Jezus, wordt als een wonder beschouwd.

Osho geeft daar zijn unieke commentaar op. Hij legt uit, dat dit misschien iets buitengewoons kan lijken, maar dat het een mensheid niet echt verder helpt.

Lazarus zou dood geweest zijn en Jezus heeft hem uit de dood opgewekt. Dit betekent, dat Lazarus op dat moment niet gestorven is, maar later zou dat in ieder geval toch gebeurd zijn.

De familie van Lazarus zou sowieso ooit met zijn dood geconfronteerd worden of om het eenvoudig te zeggen: dood gaan we allemaal op een dag. Wat je een mensheid dus biedt met deze opwekking uit de dood, of hij nu historisch is of niet, is uitstel. Maar er vindt geen transformatie van bewustzijn plaats.
Iets heel anders gebeurt er in een vergelijkbare gebeurtenis bij Boeddha.

Veel mensen kennen het verhaal over het mosterdzaad.
Een vrouw brengt haar gestorven kind bij Boeddha en legt het aan zijn voeten.
Ze zwelgt in haar verdriet en smeekt Boeddha het kind weer levend te maken.

Boeddha zegt aanvankelijk niets en kijkt de vrouw alleen maar aan. Hij gaat niet in op haar verzoek.
Maar hij geeft haar een opdracht. Hij zegt haar langs de huizen te gaan en bij elk huis aan te kloppen. Vervolgens moet zij elke bewoner die opendoet vragen om een mosterdzaadje als er in dat huis nooit een sterfgeval heeft plaatsgevonden.

En wat is het resultaat na een daglange tocht langs alle huizen van het dorp tot het vallen van de avond?
Vrijwel nihil.In elk huis is ooit wel iemand en zijn zelfs meerdere personen gestorven.
Boeddha’s aanpak behelst geen zoethoudertje, geen uitstel van executie.

Nee, hij brengt een transformatieproces op gang.
Want stel je de vrouw voor die aan de ene na de andere deur te horen krijgt, dat ze geen mosterdzaad meekrijgt, omdat daar ooit een vader, een dochter of een oom is gestorven.

Langzaam maar zeker dringt het besef door, hoe puur menselijk de dood is.
De vrouw werd zich ervan bewust, dat het leven bij de dood hoort, er onlosmakelijk mee verbonden is.
En dit inzicht brengt een mensheid verder.

Allen die om de vrouw heen waren, worden positief besmet door deze kijk op de dood.
En daarna heeft het ook zijn effect op mensen die het verhaal ter ore kregen.
En zoveel eeuwen later raakt ons dit gebeuren rond Boeddha en zijn response erop ook nog.

We leren om de dood een plaats te geven, niet weg te moffelen, maar onder ogen te zien.
Dit schitterend uitgevoerde boek biedt nog zoveel meer. Wat kun je allemaal lezen?

Welnu, de volgende onderwerpen komen aan de orde: Ambition: the Roots of Terrorism, the Seeds of the Flowers: Creating the Milieu, the Call of Your Interiority, the Treasure of one’s Own Experience, India, the Eternal Pilgrimage, The Light of Buddhahood.

Het zijn allemaal thema’s die druipen van de actualiteit en prikkelen tot zelfinzicht.

Dus laaf jezelf aan Osho’s altijd weer onverwachte invalshoeken op het Bestaan.

Op de cover staat een eindeloos reeks golven afgedrukt: de golven beginnen in het strandzand en zetten zich voort in het water:
een oneindige zee van wijsheid.

Ook heel speciaal is de uitspraak van Osho. “In my definition it is not necessary to become a mother to know motherhood.”

Moeder zijn is niet afhankelijk van het hebben van kinderen. Bij bemoederen gaat het om de waarde liefde die doorklinkt. En die is ook bij een vrouw zonder kinderen aanwezig en zij kan die laten groeien en tot grote bloei laten komen.

Veel vrouwen zullen dit herkennen en ook erkenning ervaren door deze visie van Osho.
Een grap uit dit boek tenslotte is de volgende.

Een politicus op verkiezingspad wilde graag stemmem winnen.
Hij zag een vrouw die met 6 kinderen aan het wandelen was.
De politicus kuste alle 6 de kinderen en zei tegen de vrouw:”Denk alsjeblieft aan mij als je gaat stemmen. Je kinderen zijn heel lief en mooi ook.”

De vrouw vertelde, dat ze niet de moeder, maar de oppas van de kinderen was.
“Wel allemachtig!”riep de politicus uit “ Ik heb die kinderen voor niets gekust. Ze hebben loopneuzen en wat niet meer.
Je moet tegenwoordig ook maar alles doen om stemmen te vergaren. Had me eerder verteld, dat je alleen maar de kindermeid bent. En je bent me er één: een kindermeid met 6 kinderen met loopneuzen!

Maar blijf hier maar staan. Er komen nog meer verkiesbare kandidaten. Laat ze allemaal die kinderen kussen. Tegen de tijd dat iedereen langs geweest is, heb je door al het “gekus” geen loopneuzen meer.”

Veel plezier met dit boek!