Engelse Osho Boeken
Een van de eerste boeken van Osho dat echt
wereldwijd doorbrak, was Tantra, het allerhoogste Inzicht. Je
kunt het met recht een bestseller noemen.
Ook in het Nederlands blijft maar de ene na de andere herdruk
verschijnen.
|
|
En nu, in 2006, is dus de achtste druk uitgekomen, b(l)oeiender
dan ooit. Want niet alleen is de cover totaal verfrist en
vernieuwd; ook is de tekst herzien, zodat het Nederlands
vloeiender loopt en meer eigentijds is. |
Het boek heeft dus in al die jaren telkens een metamorfose ondergaan; de inhoud is dezelfde en is even tijdloos zoals bij al Osho’s woorden het geval is. Maar onze taal verandert en die veranderingen zijn in de huidige 8e druk mooi doorgevoerd.
Mensen zijn geïnteresseerd in Tantra. En dat is meestal niet het geval om het allerhoogste inzicht te verkrijgen. Over het algemeen gaat het om het vinden van variaties en meer intensiteit in hun liefdesleven. En daar is niets op tegen, daar is juist alles vóór. Alle onderdelen van het leven zijn het waard om van alle kanten en uitputtend geproefd te worden.
En niet voor niets geeft Osho
aan, dat je juist in de seksuele beleving een glimp kunt krijgen van
meditatie. “ Door de versmelting van twee mensen” zegt hij in Tantra
het Allerhoogste Inzicht “ kan er soms eenwording door hen
gevoeld worden. De lichamen blijven gescheiden, maar iets slaat een
gouden brug, zodat van binnen het twee-zijn verdwijnt. En er vibreert
dan een levensenergie door beide polen.”
Als je dat wel eens hebt meegemaakt, kun je begrijpen wat Mahamudra
is. Alleen Mahamudra is duizend maal hoger en duizend maal dieper, zo
legt Osho ons uit. Want dan is er sprake van een volledig orgasme met
het Geheel. Het is wegsmelten in de bron van het zijn.
Veel mystici hebben na hun ervaring van het allerhoogste alleen maar gedanst, ze konden niet anders. Ze zeiden niets, maar drukten het geluk, de extase, de gelukzaligheid met hun hele wezen uit. Iets van het onbekende was doorgedrongen in hun aardse leven. Je kunt het niet uitspreken, maar je kunt het alleen maar zingen of dansen. Het is het lied van Mahamudra.
Een glimp opvangen van het Allerhoogste is zo’n overweldigende ervaring, dat degene die het ervaart, verdwijnt, die is niet meer en die kan het dus niet zingen. De ervaring zelf vibreert als het ware. Je kunt zeggen: het orgastische gevoel zelf is aan het zingen.
En daarom wordt er gesproken over het lied van Mahamudra en niet over het lied van een of andere mysticus.
In dit boek zingt de mysticus Tilopa het lied van Mahamudra voor zijn discipel Naropa. Hij wachtte, tot hij de juiste persoon gevonden had en totdat Naropa er klaar voor was en toen pas gaf Tilopa hem het geschenk van dit lied.
Gelukkig vond Tilopa zo’n
discipel als Naropa die hiervoor ontvankelijk was, die bereid was om
Niets te worden en zichzelf leeg wist te maken en het lied daardoor
kon ontvangen. Bij niet veel mensen is dit het geval.
Vaak hebben meesters duizenden kilometers gereisd om een discipel te
vinden. Zo is Tilopa helemaal van India naar Tibet gereisd om Naropa te
vinden.
En dan spreekt Tilopa tegenover Naropa het onuitspreekbare uit.
Mahamudra gaat alle woorden en symbolen te boven.
maar voor jou, Naropa, oprecht en toegewijd
moet dit worden gezegd…
Naropa is geen student, hij is geen discipel meer, hij is een toegewijde, oftewel: een devote. Hij is zozeer tot leegte in zichzelf gekomen en tot Niets teruggebracht, dat de meester Tilopa het Allerhoogste inzicht in hem kan laten neerdalen.
En toen dat had plaats gevonden, werd Naropa weggezonden om zijn eigen devote, zijn eigen Naropa te vinden. Daarop vond Naropa de devote Marpa en Marpa vond op zijn beurt de devote Milarepa. Milarepa is een bekende naam voor ons. Over hem bestaat het verhaal van de authenticiteit van de discipel.
|
Milarepa was als discipel een zeer bescheiden man, zozeer zelfs, dat hij opviel door zijn puurheid en zijn echtheid. Andere discipelen werden jaloers op hem en begonnen hem uit te dagen. Achtereenvolgens drongen ze er bij Milarepa op aan om van een hoge rotswand af te springen, een brandend huis binnen te gaan om een vrouw en een kind te redden en een rivier over te steken door over het water te lopen, om zijn liefde voor de Meester te testen. |
|
Milarepa ging zonder aarzelen
op de uitdagingen in: zo groot was zijn vertrouwen in de Meester. En hij
kwam uit alle test steeds stralender tevoorschijn.
Milarepa’s eigen Meester bleek zo’n groot vertrouwen en zo’n sterke
eigenheid niet te hebben.
Daaruit blijkt, dat het aankomt op de authenticiteit van de
discipel. Welk pad je ook volgt, het zal je nergens brengen, als je niet
authentiek, niet waarachtig bent.
Pas dan kan een Meester het allerhoogste inzicht aan je kwijt.
Osho zingt voortdurend zijn lied voor ons, we kunnen zijn lezingen tot ons nemen door boeken en het wordt ons zo gemakkelijk gemaakt doordat er telkens boeken in onze eigen taal, het Nederlands, worden vertaald. En we kunnen Osho’s dans zien, als we de videolezingen volgen: de prachtige gebaren van zijn handen en het krachtige schudden van zijn armen op de muziek en zijn schitterende mimiek met de doordringende ogen. Het is er allemaal en verder ligt het aan onszelf.
Willen we als Naropa en
Milarepa zijn, authentiek en toegewijd aan onze eigen zoektocht, dan
ligt het Allerhoogste inzicht voor ons klaar.
Laat daarom het lied van Tilopa en van Osho door dit boek in je
neerdalen en weerklinken.
Ik ben regelmatig mensen
tegengekomen, die na een vluchtige kennismaking met Osho’s visie, zich
meer in hem gingen verdiepen door “Tantra, het allerhoogste Inzicht” te
lezen.
En de ervaring was: “Er gaat een wereld voor me open!”
Een regel uit Tilopa’s Lied van Mahamudra luidt:
“Mahamudra rust op niets. Door geen moeite te doen, maar los en
natuurlijk te blijven.”
Osho zegt hierop: En hieruit bestaat de methode van Tilopa, de methode van tantra: door geen moeite te doen…want als je moeite doet, maak je het ego sterker. Als je je inspant, kom jij binnen.
Het lied van Mahamudra heeft pas toegang tot je, als je ego oplost.
Maar dan kan het ook in volle glorie in je gaan zingen.