TWICE BORN ….VOOR DE TWEEDE
MAAL GEBOREN
over DE NIEUWE MENS VAN OSHO, door Premartha en Svarup.
Van Osho's talks kunnen we veel leren, we kunnen er door getransformeerd
worden.
Daarnaast verschijnen er ook boeken van sannyasins die doordrenkt zijn
van Osho's visie en die hun ervaringen als therapeut in het werken met
groepen hebben. Af en toe worden deze ervaringen in boekvorm uitgegeven.
Sinds meditatie dankzij Osho een wezenlijk onderdeel van mijn leven is
en meditatie steeds meer een onderstroom van elke dag wordt, heb ik niet
zoveel meer op met therapie.
De tijd dat ik bij Osho in de Commune van Rajneeshpuram was, liet hij
geen gelegenheid voorbij gaan om ons erop te wijzen, dat meditatie een
absolute MUST is voor de Nieuwe Mens. Als je ook maar iets in jezelf
ontdekt, waar je niet mee verder komt, is Osho's devies: just meditate
on it.
En op een van de thema-videobanden over meditatie zegt Osho: de mensen
komen bij me met zoveel klachten en kwalen. And I sell only one medicine:
that is meditation. Wat voor ziekte je ook hebt, er is slechts een
medicijn en dat is meditatie.
Dat is tenslotte ook het mooiste als je je eigen wel en wee zelf in
handen hebt. En: meditatie brengt je langzaam maar zeker in die positie.
Ondanks het primaire belang van meditatie, wil dat niet zeggen, dat we
niet iets aan therapie kunnen hebben. Therapie vormt een brug naar
meditatie. Kom je al mediterende iets telkens en telkens maar tegen, dan
is het zinvol er dieper in te gaan, er inzicht in te krijgen door
therapeutische sessies en het te laten smelten.
Zo hebben de sannyasins Premartha ( afkomstig uit Nederland; hij heeft
tot de Osho-commune van Amsterdam behoord) en Svarup in het jaar 2000
hun bevindingen in een boekje neer gelegd, dat de titel "TWICE BORN"
heeft, dat wil zeggen: voor de tweede maal geboren.
|
En
kijk hoe leuk de schildering van Ma Deva Padma is op de cover.
Een baby komt vrolijk tevoorschijn uit een prachtige lotus. En die baby ontstaat als wij de conditioneringen van ons 'oude' kind-zijn laten varen. |
|
Hiertoe bieden Premartha en Svarup in hun boek tal van techniekjes.
Sannyasins krijgen van de Meester de mogelijkheid om het oude leven
achter zich te laten en totaal opnieuw te beginnen als Nieuwe Mens.
Miten bezingt dat ook zo mooi op zijn CD 'Blown Away' (hij staat
afgebeeld, terwijl hij aan een rode roos ruikt): you are among the ones
who took a second birth. We are blessed, more than words can ever say…..
Deze CD speel ik al anderhalf jaar onafgebroken. Met zoveel juice,
spirit en vreugde zingt de Nieuwe Mens Miten over de verschillende
aspecten van het wonderbaarlijke gebeuren van Nieuwe Mens te zijn. Het
diepe lichte timbre van zijn stem en de liefdevolle directe teksten
raken voor mij de kern van het nieuwe mens-zijn.
Premartha en Svarup van het boek TWICE BORN zijn therapeuten op het
gebied van primal therapie en tantra. Ze houden zich dus bezig met het
los komen van de conditioneringen uit je kindertijd en van sexuele
conditionering. Deze therapieën bieden ze aan in groepswerk en ze
gebruiken die ook in hun eigen ontwikkelingsproces.
Mocht je niet in de gelegenheid zijn om zo'n groep bij hen te doen en
toch geïnteresseerd zijn in hun benadering, dan kun je zelf oefenen met
hetgeen Premartha en Svarup in hun boek TWICE BORN aanbieden.
Een techniekje dat ze beschrijven, is bijvoor beeld het volgende. Het
heet: Freeing the Child.
Je kunt in een kamer waar het helemaal stil is kussens neerleggen. En
dan ga je in gedachten en beleving terug naar je kindertijd.
Er is een kussen waarop jij als kind zit terwijl je een spontaan en
natuurlijk kind bent. Dit kind observeer je.
Er is ook een kussen waarop jij als kind zit terwijl je moeder bij je
is. Je leeft je dan in in het kind dat je was en hoe je je best deed om
je naar de zin van je moeder te gedragen. Je bent weer het moederskindje
dat je was. Kijk ook wat er gebeurt als je moeder weg gaat, wat dat met
je doet.
En het zelfde kun je met een ander kussen doen, maar dan stel je je voor
dat je daar op zit en dat je vader bij je is. Hoe gedraag je je dan? Hoe
gedraag je je als hij weg is? Wat doe je als je het kindje van je vader
bent?
Je gaat als de volwassene die je nu bent tegenover het spontane
natuurlijke kind zitten en je vraagt je af waar dit kind gebleven is. Is
het mogelijk verstikt geraakt in het kind dat je door je vader of door
je moeder was? Zeer waarschijnlijk wel! Op welke punten is dat dan
precies gebeurd?
Zo kun je beetje bij beetje inzien wat je conditioneringen zijn en
proberen ze los te laten. Dan bevrijd je dus het spontane natuurlijke
kind in jezelf, dat waarschijnlijk nooit echt de kans heeft gehad om los
te komen.
Je kunt daarbij ook door middel van een tekening met kleuren tot
uitdrukking brengen hoe je op elk van de drie genoemde aspecten van je
kind-zijn (moeders kind, vaders kind, het spontane kind ) terug kijkt en
die beleeft.
Door te tekenen en met kleur te werken maak je weer heel andere nuances
van je belevingen zichtbaar. Maar steeds heeft dit alles te maken met
spontaan en natuurlijk zijn.
Dat laatste merk ik dagelijks, als ik mijn leerlingen die erg praktisch
ingesteld zijn en die niet goed lang stil kunnen zitten allerlei 'zware'
maatschappelijke onderwerpen moet uitleggen. Het beste is, heb ik
bemerkt, om een beetje theorie geven, te checken of ze het begrepen
hebben en ze dan een opdracht te laten maken waarin ze zelf dingen
kunnen ontdekken. Vaak heb ik dan een krantenknipsel met vragen erbij.
Maar ook in zo'n opdracht maken hebben ze niet altijd zin. 'Waarom stelt
u ook van die moeilijke vragen….' is de veel gehoorde smoes. Dus dan
verbind ik er een cijfer aan; het bleek me al gauw dat ik dat gewoon
toch maar moest doen.
Maar ik laat ze ook in groepjes aan de opdracht
werken en dan maken ze met elkaar een poster. De antwoorden op de vragen
uit het krantenartikel zetten ze erop. Hun namen komen erbij te staan,
vaak in de meest grillige vormen. En verder mogen ze de poster zo mooi
maken als ze willen, door te knippen en te plakken en door het gebruik
van tekeningen en kleuren.
En vaak krijg ik ze dan wel spoedig aan de gang en langzaam maar zeker
ook met enthousiasme.
Dan loop ik langs de groepjes en geniet ervan hoe creatief ze bezig
zijn. Ze verliezen zich helemaal in het gebeuren. Ik zie geen verveelde
gezichten meer, ik zie stralende ogen. En ik hoor enthousiaste kreten,
het wordt ook wel een beetje rommelig ('ssssst, niet te hard jongens, we
hebben buren in het lokaal hiernaast!').
Het spontane kind krijgt een kans om zich in de saaie schoolsituatie te
manifesteren.
Ze laten me trots zien hoe mooi hun poster is geworden…….
En de allermooiste posters hang ik later in mijn lokaal op.
Heb ik veel resultaten bereikt in deze les? Misschien niet. Sommigen
houden zich mogelijk teveel met de tekeningen en het kleuren bezig…maar,
de leerlingen kunnen zich wel uitleven.
En daar houden ze van en in een
klimaat van liefde ben je opener en wil je meer leren dan onder dwang
van een programma dat afgewerkt moet worden.
Als ik langs de groepjes loop heb ik ook met de stille leerlingen even
contact, ook die komen een beetje los. En ook die leven hun spontane
kind op dat moment en dat is mogelijk een zeldzaam moment voor hen, want
je ziet of hoort meestal niet zo weinig van ze. Want in een frontaal
klassikale situatie heb je meestal alleen contact met de kinderen die
altijd al dominant zijn.
Ik ervaar steeds meer, dat dit mijn taak is: leerlingen de kans geven
zichzelf te zijn, het spontane natuurlijke kind te zijn. Maar dat is ook
bij hen soms al weggestopt, ze kennen het niet goed meer. Het moet vrij
gemaakt worden. In de Osho-commune in Rajneespuram mocht ik opnieuw
geboren worden en opnieuw kind zijn. Als Nieuwe Mens van Osho zal ik, nu
ik weer in het onderwijs werkzaam ben, proberen om de leerlingen ook
iets daarvan te laten proeven.
En af en toe worden er dan grenzen overschreden, het wordt een zootje.
Dan doe ik alles en vaak op een zeer stevige manier om weer rust en orde
te scheppen, waarbij ik zo nodig harde middelen gebruik. Maar er blijft
altijd iets positiefs over waar je op voort kan bouwen. En als ik de
leerlingen later ergens in de school tegen kom, dan zijn ze tegen mij
ook spontaner, blijer, oprechter.
Natuurlijk spreek ik ze krachtig toe
als ze zich 'te vrij' of 'zonder respect' uiten. Maar dat komt dan ook
beter aan, omdat we een leuk contact opgebouwd hebben door de
spontaniteit in de lessen. Het boek Twice Born heeft me opnieuw de ogen
geopend voor de kracht van het natuurlijk en spontaan zijn. Ik kan me
steeds meer, ook in mijn werk op school, zelf op die manier uiten en ik
kan ook proberen deze kracht bij de leerlingen los te maken.
Dus, ik kan iedereen aanraden: duik voor jezelf en ook voor anderen met
wie je leeft en werkt eens in dit boek van Premartha en Svarup.