Above all don’t Wobble


Individual Meetings with a Contemporary Mystic

Above all don’t Wobble geeft individuele ontmoetingen met een hedendaagse mysticus weer.
Er zijn een heel aantal boeken verschenen over de discipelen die voor Osho zaten en zijn leiding en suggesties ontvingen.
Het zijn de zogenaamde darshan diaries, de dagboeken over de energie uitstortingen van de Meester over de Above all don't Wobblezoeker.
En er is er nu een zo’n darshan diary in een eigentijdse herdruk uitgekomen.
Osho geeft in dit boek aan, dat de zoektocht strikt alleen is. Hoe verder we komen, des te meer we gaan wiebelen.
De paadjes op de top van een berg worden steeds smaller, riskanter en er is bijna geen houvast meer.
Gaan we door of niet, dalen we dieper in onszelf of doen we dat alleen als het uitkomt? Willen we tot een hoger bewustzijn komen of vinden we het allemaal wat koud en eng worden, zo in ons eentje op weg naar de top.

Dit boek Above all don’t Wobble is verkrijgbaar bij de Boekhandel.

Review van Above All don’t Wobble

Zelf heb ik nooit het overweldigende genoegen mogen smaken om vlak voor Osho te zitten. Maar wat ik daarover van anderen over gehoord heb is zo fantastisch, dat ik er wel iets van meegekregen heb.
De eigen ervaring hiervan is natuurlijk strikt individueel en kan niet even overgedragen worden. Maar de blijdschap die ik heb gezien, de tranen van ontroering en de woordeloze verrukking over de ontmoeting met HEM zijn me bijgebleven.
Er zijn een heel aantal boeken verschenen over de discipelen die voor Osho zaten en zijn leiding en suggesties ontvingen. Het zijn de zogenaamde darshan diaries, de dagboeken over de energie uitstortingen van de Meester over de zoeker.
En zijn inmiddels verschillende aarshan diary’s in een eigentijdse herdruk uitgekomen. Een daarvan is dit:
Above all, don’t wobble.

Op de cover zie je een stapel stenen. Hoewel ze veelvormig zijn, wiebelt de stapel niet.
En ook het figuurtje dat aan het balanceren is, raakt niet uit zijn evenwicht.

Het boek heeft een tijdje tegen de poot van mijn tafel gestaan. En als ik op de bank lag, kon ik van het schitterende design genieten. Het is zo simpel en daarom juist zo indringend. Meer had ik niet nodig.
Of liever gezegd: de woorden above all don’t wobble vormden een meditatie en de illustratie op de cover bracht verwondering.

Waarom zou ik eigenlijk wiebelen en wankelen in mijn leven, uit balans raken?
Ik dacht het wel op een rijtje te hebben voor de komende tijd. En toen was er opeens een conflict met de directie van mijn school. Het kostte veel energie om te blijven bij datgene waar ik voor sta.
Er heerste een tijdje een hele ongure sfeer en nu is het toch weer werkbaar geworden.
Existence heeft haar eigen manier om ons te steunen en te verlichten.
Dat heb ik van Osho geleerd.
“Zorg, dat je een ruggengraat van staal hebt” heb ik hem horen zeggen. “Die is sterk, maar ook buigzaam. Je gaat niet kapot, maar je geeft ook niet klakkeloos toe aan de nukken van een ander. Je geeft mee met het leven zelf.”
In mijn eigen huis werd ik van buitenaf door een onbekende op een obscene manier bedreigd. Ik voelde me onwaardig behandeld en vooral onveilig. Dat maakt wiebelig.
Toen waren er leerlingen van een groep die tegen het einde van hun schooltijd geen zin meer hebben in verplichtingen.Enkelen dachten dat wel even op mij te kunnen afreageren.
En een meisje op school schold me ‘helemaal verrot’, zoals dat heet.
Dat vat ik niet persoonlijk op, ik kan er tegen. Maar leuk en voedend is zo’n negatieve atmosfeer natuurlijk niet.

Zoiets maakt je weifelend. “Wat wil het leven nu toch allemaal van me?” vroeg ik me af.
Maar ik heb de dingen gedaan die in de situatie nodig zijn.
En ik heb een en ander gedeeld met diegenen met wie ik dat nodig had.

Osho geeft in dit boek aan, dat de zoektocht strikt alleen is. Hoe verder we komen, des te meer we gaan wiebelen.
De paadjes op de top van een berg worden steeds smaller, riskanter en er is bijna geen houvast meer.
Gaan we door of niet, dalen we dieper in onszelf of doen we dat alleen als het uitkomt?
Willen we tot een hoger bewustzijn komen of vinden we het allemaal wat koud en eng worden, zo in ons eentje op weg naar de top?
Osho refereert aan de volgende prachtige Zen boodschap.
“Sitting, just sit. Walking, just walk……above all, don’t wobble.”
“Wat je ook doet in je leven en soms gewoon hebt te doen, doe het totaal.
Ga gewoon mee met de stroom. Geef je over aan dingen.
Maar durf ook te stoppen, als je niet meer de echte drive ervaart.
Aarzel ook dan niet.
Leid geen wiebelig wankel leventje, vol aarzelende stappen. Maar ga er totaal voor.”

In dit boek staan heel veel conversaties van Osho met de zoekers.
Ieder ontvangt een unieke benadering van hem. Maar de inzichten en adviezen die hij andere zoekers geeft, kunnen ook ons zeer goed van pas komen.
We zijn allemaal mensen onderweg en ondervinden dus ook vergelijkbare hindernissen op het spirituele pad.
Toen ik in de commune in Oregon verbleef hoorde ik Osho keer op keer zeggen, dat zijn antwoorden op vragen van anderen in feite voor iedereen bestemd zijn.
“I am addressing the whole commune.” legde hij indertijd uit.
Als je nooit de kans hebt gehad om voor Osho te zitten, kun je nu genieten van de intieme gesprekken die hij met discipelen had.
En als je Osho niet hebt ervaren toen hij in zijn lichaam was, kun je nu beleven hoe absoluut ongekend hij kan antwoorden op de meest uiteenlopende vragen van mensen.
Dit boek Above all, don’t wobble is een gouden kans om meer van het uiterst bijzondere van Osho in je leven te brengen.
Zelf zegt hij “I am just an ordinary man……”.
Maar inmiddels weten we hoe ‘speciaal gewoon’ zijn is.