Nine Sutra’s


Osho’s Own Sutra’s: nine sutra’s

In Nine Sutra’s lezen we: ons huidige mens zijn is een beperkte staat van zijn. Als we in deze staat blijven, zijn we als wormen die over de aarde kruipen. En de menselijke mogelijkheden houden niet op bij het als een worm de aarde verkennen. Nee, we kunnen vleugels krijgen en de oneindige hemel invliegen. Alleen de beperkingen dienen verwijderd te worden.
Nine Sutra's We denken vaak, dat meditatie ons in een hele nieuwe wereld brengt. Het kan zijn, dat we voorheen aan ons onbekende dingen ontdekken. Toch is het niet zo, dat meditatie iets toevoegt aan dat wat in feite al in ons aanwezig is. Meditatie neemt datgene weg dat onecht in ons is; het onechte vormde een blokkade in ons, waardoor het zaad niet uit kon groeien.  Nine Sutra’s

Het boek Nine Sutra’s is zeldzaam geworden. Mogelijk is het tweedehands te verkrijgen via de Boekhandel.

 

Review van het boek Nine Sutra’s

een korte titel voor een GROOTS boek.
in 2005 voor het eerst uit het Hindi vertaald.

Osho heeft zoveel commentaren gegeven. Talloze Sutra’s van anderen heeft hij van zijn unieke commentaar voorzien, van Boeddha, van verschillende Zen meesters, van Jezus en van de Tao mensen. De opvattingen van vele Westerse denkers zoals Pythagoras, Nietzsche en de Franse Existentialisten heeft hij onder de loep genomen en gehonoreerd of bekritiseerd.

Zo werkt de Meester. Hij sluit aan bij onze ervaring, bij datgene wat onze minds gevormd en geprogrammeerd heeft. En dan begint het Grote Meesterwerk: het afbreken van waar wij ons zo wanhopig aan vastklampen. Hij ondergraaft de prachtige uitspraken die we klakkeloos hebben overgenomen, zonder ze aan onze eigen ervaring te toetsen, zonder naar binnen te gaan en te onderzoeken of dit ook wel onze EIGEN Waarheid is.
Het is zo mooi om ze achter de hand te hebben, als je eens een sombere bui hebt. En het is prettig om ze in je rugzak bij je te hebben, als je in een discussie verzeild bent geraakt of bij speciale gebeurtenissen in het leven.
Maar de Meester neemt ze je af; je ‘moet’ deze geleende waarheden niet vasthouden, maar je dient ze kwijt te raken.

Ik lees dit al in het eerste hoofdstuk van deze Nine Sutra’s.
“Gedurende de totale evolutie van de mens is er in het geheel niets toegevoegd. Nee, er is niets bijgekomen,Nine Sutra's maar dat wat sluimerde in de mens is tot leven gekomen. Er zijn gewoon een aantal obstakels uit de weg geruimd die de groei en de bloei van de mens tot dan toe belemmerden.”

Osho legt uit in de Nine Sutra’s: Je kunt dat heel goed zien, als we andere levende wezens bekijken. Een bloem heeft niets meer in zich dan wat in het zaad al aanwezig is. Het is zelfs zo, dat er in de bloem minder aanwezig is.
De beperkingen die het zaad had, de schil, het opgesloten zijn, maakten, dat de bloem niet zichtbaar kon worden.

De hindernissen zijn uit de weg geruimd en zie daar: de Bloem komt tevoorschijn.
Planten kennen meer beperkingen dan dieren. Als die beperkingen teniet gedaan worden, komt een plant op het terrein van de dieren.

En, vergelijkbaar, zijn er bij dieren meer beperkingen dan bij mensen; kun je die beperkingen weghalen, dan komen dieren in de wereld van de mensen.
Haal je bij de mensen de beperkingen vandaan, dan bevind je je op het terrein van het goddelijke.

Ons huidige mens zijn is een beperkte staat van zijn. Als we in deze staat blijven, zijn we als wormen die over de aarde kruipen. En de menselijke mogelijkheden houden niet op bij het als een worm de aarde verkennen. Nee, we kunnen vleugels krijgen en de oneindige hemel invliegen. Alleen de beperkingen dienen verwijderd te worden.
We denken vaak, dat meditatie ons in een hele nieuwe wereld brengt. Het kan zijn, dat we voorheen aan ons onbekende dingen ontdekken. Toch is het niet zo, dat meditatie iets toevoegt aan dat wat in feite al in ons aanwezig is. Meditatie neemt datgene weg dat onecht in ons is; het onechte vormde een blokkade in ons, waardoor het zaad niet uit kon groeien.

Goddelijk zijn is niet wezenlijk anders dan menselijk zijn, zegt Osho. Het goddelijke is dat wat diep verborgen ligt in de mens en dat manifest kan worden; het goddelijke is de verborgen energie.
Osho zegt dat prachtig en beeldend: “Zoals wij mensen nu zijn, zijn we een blok klei en goud door elkaar. Als we er in slagen om de klei te verwijderen, zal het goud meer en meer zichtbaar worden.”

Meditatie, hoe lang je dat ook doet en hoever je er, voor je gevoel, ook mee komt, zal uiteindelijk niets aan JOU toevoegen. Alleen datgene wat je groei verhinderde kun je door meditatie laten vallen. En vervolgens kan meditatie je ook helpen om jezelf schoon te houden en te zorgen, dat je niet opnieuw hindernissen gaat opwerpen. Het is zo gemakkelijk om weer een of andere wijsheid in je systeem op te nemen, maar het is niet JOUW WAARHEID.
Osho ontvouwt in de Nine Sutra’s zijn inzichten in de Yoga soetra’s.

Het woord soetra betekent: een compacte wijsheid die door de puntige formulering gemakkelijk onthouden en doorgeven kon worden. Ze stammen uit de tijd, dat er nog geen schrift bestond. En om de wijsheden niet verloren te laten gaan, werden ze mondeling van generatie naar generatie doorgegeven. Om voor een dergelijke overlevering geschikt te zijn, konden de soetra’s geen uitgebreide verhalen zijn. Dat zou niemand precies onthouden. Mensen zouden, al vertellende, dingen weg laten of er iets bijvoegen. Nee, het moesten zuivere overleveringen zijn en daarvoor werden de bondig geformuleerde soetra’s gebruikt.
Osho heeft het in deze Nine Sutra’s over hele basale dingen als: Leven is Energie, Energie kan bewust zijn en onbewust en die bewuste en onbewuste energie vormen beide een Geheel..

Wij als mensen zijn ook een hoeveelheid energie. En om ons heen komt alles voort uit dezelfde energiebron. De bestemming van het gehele universum is de bestemming van alles en iedereen rondom.

Jezelf als afgescheiden te zien van het geheel, jezelf als geheel op zichzelf en losstaand te zien, is dom; het is een soort van gekte. Je belast je hoofd, je denken, door er vanuit te gaan, dat jij volkomen gescheiden bent van wie of wat dan ook.

Een mooi verhaaltje illustreert dit inzicht. Er was een monnik die in de trein stapte en in een tweedeklas afdeling ging reizen. Hij had een doos bij zich en plaatste die op zijn hoofd. Bovenop die doos legde hij zijn beddengoed en daar weer bovenop deed hij zijn paraplu. Een van zijn medepassagiers zei: “Waarom reis je zo? Zet alles toch naast je op de grond, dan zit je toch veel lekkerder!” De monnik antwoordde: “Ik heb alleen maar een kaartje voor mezelf gekocht. En dan is het, volgens mij, niet terecht om de trein extra te belasten. Daarom draag ik zelf het gewicht van de spullen op mijn hoofd.” Nine Sutra’s

De mensen om hem heen zeiden: “Ben je nu helemaal gek? Zelfs als je het gewicht van je spullen op je hoofd draagt, belast dat toch ook de trein. Zet het allemaal naast je neer, zodat je comfortabel kunt zitten. De trein moet het in beide gevallen het gewicht torsen, of jij het nu op je hoofd draagt of dat het op de grond staat.”
De monnik zei: “Ik dacht, dat er onwetende mensen in de trein zaten, maar nu zie ik, dat ik hier met wijze mensen te maken heb.” De mensen begrepen er niets van wat de monnik hiermee bedoelde.

En toen legde de monnik uit: “Ik heb in het leven iedereen zijn last zien meezeulen op het hoofd, terwijl men dit aan het Bestaan kon overlaten. Een onmetelijke hoop zorgen kun je toevertrouwen aan de maan en aan de sterren en ook de wind kan die van je overnemen. Het hele universum had al die zorgen op zich kunnen nemen. Ik had gedacht, dat alle mensen in deze treinafdeling boos op mij zouden worden en daarom hield ik mijn bagage op mijn hoofd. Maar jullie zijn allemaal wijs genoeg……”
De mensen zeiden: “Alleen in deze trein zijn we maar wijs. Want we rijden allemaal in de trein van het leven, maar daar houden we de hele lading op ons hoofd. We moeten het wel op ons hoofd houden, want andermans hoofd is niet beschikbaar.”

Deze soetra’s van Osho geven dus geen nieuwe inzichten; nee, zij verwijderen onze blokkades. We zien onszelf als begrensd, als mensen die alles alleen moeten torsen.

Osho zegt: “We ervaren de waarheid niet, dat het leven samenhang heeft.”

Yoga zegt: “Als we eens konden inzien, dat we alleen maar een vogel op een enorm schip zijn”.

Grenzen laten vallen en ervaren, dat we geen afgesloten en afzonderlijke wezens zijn, maar deel uit maken van het Bestaan.
We hoeven niet onnodig rond te zeulen met allerlei lasten. We kunnen ze delen met de Existentie. Er vindt voortdurend energie uitwisseling plaats.

Ik heb hiermee slechts een vleugje van het hele boek Nine Sutra’s behandeld; als je belangstelling is gewekt, ga je vanzelf het hele avontuur aan.
Het mooiste wat ik in dit boek vond, is: “Iemand die zichzelf leeg heeft kunnen maken, stilte ervaart en meditatief is, geeft en neemt op hetzelfde moment. Het is een vloeiend proces, zonder pauzes. Er is evenwicht, er is een levendige uitwisseling zonder dat er schuldgevoelens blijven kleven. Het is hetzelfde als wanneer de golven tegen de kust rollen en onmiddellijk weer terug klotsen. De kust blijft steeds volkomen vrij.” Nine Sutra’s