No Water No Moon


10 Teaching  Zen Stories for Everyday Life

No Water No MoonIn dit boek No Water No Moon levert Osho de lezers een fris inzicht in Zen en de aard van ware verlichting. Door deze Zen verhalen verkent hij de essentie van Zen in al haar schoonheid en mysterie. Er doorheen geweven zijn Zen shocks, Zen tikken en hartelijk lachen, hetgeen lezers uit de sleur van het alledaagse leven naar een staat van bewustzijn van de de essentie van het bestaan en van wie zij werkelijk zijn doet schudden.

Het boek No Water No Moon gaat over de tot verlichting gekomen vrouw Chiyono. Want aangezien de geschiedenis een mannengeschiedenis is, kennen we alleen verhalen over de mannelijke verlichten die er geweest zijn. Dankzij Osho, die een van de schaarse Meesters is die hierbij op het belang van de vrouwelijke energie wijst, kennen we ook vrouwen in deze ultieme staat van zijn. Chiyono is er een van. Zij is een zogenaamde Zen non. En Osho geeft aan, dat zij gedurende veel jaren studie maakte van religieuze onderwerpen, zoals God, over verlichting en de ultieme ervaring. Maar het goddelijke, verklaart Osho, kun je niet bestuderen. Het bevindt zich in het centrum, niet in de periferie. Alles wat aan de oppervlakte ligt en opgedeeld kan worden in stukjes … daar kun je studie van maken.

Het boek ‘No Water No Moon’ is verkrijgbaar bij de Boekhandel.

Review van No Water No Moon

Zes maanden zijn verstreken sinds ik voor de laatste keer in het Osho International Meditation Resort (OIMR) ben geweest. En wat is er gigantisch veel veranderd! De centrale ingang is voorzien van een ultramodern beveiligingssysteem met een menselijk gezicht. Beide zijn nodig, zo heeft de praktijk uitgewezen. Een puur uitnodigende houding is wat Osho in de wereld brengt: onvoorwaardelijk liefde voor het wezen dat je bent; dat zegt alles meer dan de buitenkant. Namasté: ik groet het licht in u. Daarom zit er een sannyasin aan de main gate (hoofdentree), met een brede glimlach en voor als het nodig is: uitleg. En voor ieders veiligheid, ook voor degene die hier en nu de gate binnengaat, is er een detectiepoort. Daarachter staat een bewaker, die zijn werk doet als er een wapen of anderszins in je tas ontdekt wordt. Het komt allemaal erg ontspannen en vooral erg beveiligd over, zonder dat een en ander te nadrukkelijk aanwezig is. Het is wel even wennen natuurlijk. Maar gelukkig is het meeste van de grimmige en dreigende sfeer van de aanwezige militairen, compleet met geweren in aanslag en zandzakken verdwenen. Koregaon Park is weer het gebied van de “Osho ashram” zoals het OIMR overal bij de Indiërs bekend staat, geworden. De liefelijke zachte sfeer, die zo aanstekelijk vreugdevol is, is nu steviger gewaarborgd door de genomen veiligheidsmaatregelen.No Water No Moon
En verder is er een verpletterend mooie nieuwe shop met Osho boeken en CD’s ontstaan, die zowel mensen van buiten als binnen bedient. Dat wil zeggen: een belangstellende die de realisatie van Osho’s werk wil ervaren, kan zich opgeven voor een tour en kan ook in de bookshop terecht. En mensen in de maroon robes die hier langer zijn, kunnen de nieuwste (her)uitgave of favoriete muziek en meditatie Cd aanschaffen. Het is een prachtige open winkel, helemaal van marmer, waar ieder onder inspirerende klanken kan rondneuzen en zijn keu
ze kan bepalen. Pratibha die al jarenlang de verkoop van Oshoboeken, Dvd’s en Cd’s verzorgt, staat te stralen tussen de Osho aanwinsten. Als we het erover hebben, sinds hoe lange tijd ze dit al weer doet, zegt ze: “It is play or me, no work…it is for Osho” No Water No Moon

Dan is er verder een heel nieuw gebouw waar Osho Multimedia nu te vinden is. Je ziet mensen aan het werk die ervoor zorgen dat de gedrukte en op tape verschenen lezingen van Osho via de media van deze tijd verspreid worden. Mensen moeten tenminste in elke hoek van de aarde over Osho’s visie en de verwezenlijking ervan gehoord hebben. En dan is ook nog Lao Tzu vernieuwd……Een van vernieuwingen die mijzelf erg raakte is de herdruk van “No Water No Moon”. Het is alweer een tijd geleden dat dit boek nog in een prachtige Rebel uitgave verkrijgbaar was. En het is zo’n geweldig fijn boek. Het is een boek over de tot verlichting gekomen vrouw Chiyono. Want aangezien de geschiedenis een mannengeschiedenis is, kennen we alleen verhalen over de mannelijke verlichten die er geweest zijn. Dankzij Osho, die een van de schaarse Meesters is die hierbij op het belang van de vrouwelijke energie wijst, kennen we ook vrouwen in deze ultieme staat van zijn.

Chiyono is er een van. Zij is een zogenaamde Zen non. En Osho geeft aan, dat zij gedurende veel jaren studie maakte van religieuze onderwerpen, zoals God, over verlichting en de ultieme ervaring. Maar het goddelijke, verklaart Osho, kun je niet bestuderen. Het bevindt zich in het centrum, niet in de periferie. Alles wat aan de oppervlakte ligt en opgedeeld kan worden in stukjes … daar kun je studie van maken. Het woord wetenschap betekent kennis en wel kennis over de periferie. Het is kennis over iets waarbij er geen sprake is van het Centrum. Maar bij het goddelijke en bij verlichting gaat het om totaliteit. Je moet het zelf worden, wil je het gaan kennen. Je moet eerst het goddelijke binnengaan en er één mee worden.
Bijna aNo Water No Moonlle godsdiensten hebben het erover, dat je het ego moet laten vallen. Pas dan kun je tot overgave komen van jezelf tot God, de priesters enzovoort. Maar het ego is een weerspiegeling van God, legt Osho uit.Net zoals God het centrum van het bestaan is, is het ego het middelpunt van de persoonlijkheid. En je kunt niet zomaar een schaduw of reflectie van iets laten vallen. Je zult de bron van de verschijningsvorm eerst teniet gedaan moeten hebben.
’s Avonds krijg ik dit bevestigd in een zojuist gestarte nieuwe serie lezingen: “God is Nowhere, Life is Now Here, I Celebrate Myself.” Door de verpletterende Evening Meeting met live muziek ben ik op dat moment echt in Pune aangekomen. En aansluitend volgt dan de Osho talk uit de Zen serie “I Celebrate Myself.” Nietzsche heeft ons met zijn uitspraak een grote dienst bewezen, zo geeft Osho aan, dat “God dood is…en de mens nu eindelijk vrij is”. Maar, zo betoogt hij verder, deze bewering heeft alleen een symbolische betekenis. Want God heeft nooit bestaan en daarom hoeft hij helemaal niet dood verklaard te worden. Het besef ervan geeft een nieuwe boost aan de ervaring van vrijheid. Er is boven in de hemel geen poppenspeler die aan de touwtjes trekt. En mensen zijn geen hulpeloze en afhankelijke poppen. En Osho voegt hier nadrukkelijk aan toe, dat vrijheid de valkuil heeft van vrijblijvendheid, maar die houding brengt geen echte vrijheid in. Vrijheid groeit naarmate men meer verantwoordelijkheid neemt. En verantwoordelijkheid betekent niet, dat je de dingen uit plichtsbesef doet, maar vanuit een innerlijk weten iets te willen doen en dat het goed is. Het drukt dus niet op je, het gaat vanzelf : vanuit bewustzijn.
Chiyono, de Zen Non uit het verhaal in ‘No Water No Moon’ was een zeer bevlogen zoekster. Al jong wist ze, dat ze helemaal voor het goddelijke wilde gaan. Daarmee had ze een liefdesrelatie. Niemand kon daar als mogelijke huwelijkspartner aan tippen en daarom wees ze verschillende aanzoeken van adellijke personen af. Ze meldde zich bij verschillende zenkloosters omdat ze daar non wilde worden. Maar de meesters wezen haar allemaal af, omdat ze zo’n mooie vrouw was. Men was bang, dat Chiyono problemen onder de monniken zou veroorzaken, omdat dit nu eenmaal mannen zijn die hun seksualiteit verdrongen hebben. De meesters zagen, dat haar zoeken en authentiek en oprecht was, maar ze moesten tegelijkertijd ook een klooster runnen met 500 monniken.
Daarop ging Chiyono zelfs zover, dat ze haar gezicht verminkte, zodat de kwestie rond haar schoonheid niet meer zou bestaan. Daarna werd ze geaccepteerd en deed ze haar uiterste best om tot zelfrealisatie te komen. Jaren van studie en meditatie leverden dit uiteindelijk niet op, maar hadden wel haar bereidheid tot de top gebracht. En op een avond deed ze de ontdekking, toen ze iets doodnormaals deed als een emmer water dragen. Terwijl ze voortliep, zag ze de maan gereflecteerd in het water van de emmer.

En toen gebeurde het….Osho geeft een te mooie beschrijving om hier in een paar zinnen samen te vatten. Het is zozeer de moeite waard om het zelf te lezen en je door de beschrijving te laten verrassen. De cover van het boek met daarop de maan die weerkaatst wordt in een enkele waterdruppel geeft hiervan een glimp. Het is zozeer de moeite waard om het zelf te lezen en je door de beschrijving te laten verrassen. De cover van het boek met daarop de maan die weerkaatst wordt in een enkele waterdruppel geeft hiervan een glimp.

Het is zozeer de moeite waard om het zelf te lezen en je door de beschrijving te laten verrassen. De cover van het boek met daarop de maan die weerkaatst wordt in een enkele waterdruppel geeft hiervan een glimp.
En naast het verhaal over Chiyono staan er nog meer prachtige parabels in dit boek, zoals die over Hakuin van wie gezegd werd dat hij een kind bij en jong meisje verwekt had. En deze hanteert in deze netelige situatie de ware zen houding: wat het leven je ook brengt, verwelkom het. Je raakt steeds meer vertrouwd met Zen door de aanstekelijke verhalen in dit boek, de uitleg van Osho erbij en de heerlijke humor.
Het gebeurde eens, dat een konijn en een leeuw samen een restaurant bezochten. Plotseling keken alle bezoekers op en ze konden hun ogen niet geloven. Het konijn bestelde een salade bij de ober en gaf aan, dat er geen dressing op moest. De ober keek angstvallig naar de leeuw en vroeg aan het konijn: “En wat mag ik aan uw vriend serveren?” Het konijn zei: “Niets!” De ober vroeg: “Heeft hij dan geen honger?” Het konijn staarde de ober aan: “Denk je dat ik hier nog zou zitten, als hij echt een leeuw was? Hij doet alsof, hij is een acteur.”
Osho concludeert, dat we in een wereld van acteurs leven. Er is weinig, dat nog “echt” te noemen is. In het OIMR komen we echtheid tegen en kunnen we dit in onszelf terugroepen. Daarnaar was ook de zoektocht van Chiyono, in No Water No Moon.

Fragment uit No Water No Moon

The zen master Gutei made a practice of raising his finger whenever he explained a question about zen.
A very young disciple began to imitate him, and whenever anyone asked the disciple what his master had been preaching about, the boy would raise his finger.
Gutei got to hear about this, and when he came upon the boy as he was doing it one day, he seized the boy, whipped out a knife, cut off his finger, and threw it away.
As the boy ran off howling Gutei shouted, “stop!”  ‘No Water No Moon’

The boy stopped, turned round, and looked at his master through his tears. Gutei was holding up his own finger.
The boy went to hold up his finger, and when he realized it wasn’t there he bowed.
In that instant he became enlightened.

This is a very strange story, and there is every possibility that you will misunderstand it, because the most difficult thing to understand in life is the behavior of an enlightened person. ‘No Water No Moon’

You have your own values, and you always look through those values. An enlightened person is in a totally different dimension, where he lives without values, where he lives without any criteria, where he lives without any morality, where he simply lives without the ego, because all values belong to the ego. An enlightened person simply lives. He is not manipulating his life, he is a white cloud floating. He has nowhere to go, nothing to achieve. Nothing is good for him and nothing is bad. He does not know any God, he does not know any Devil. He knows only life, and life in its totality is beautiful.

God is also ugly because it is a part, not the whole. The Devil is also ugly because that too is again a part and not the whole. God is not alive, the Devil is also dead, because life exists as a rhythm between the two — the good and the bad, God and the Devil. Life exists between these two poles. Life cannot exist with one polarity. These are the two banks between which the river of life flows.

An enlightened person has come to know this. He is neither against anything nor for anything. He responds moment to moment, without any judgment on his part. That’s why it is very difficult. An enlightened person always appears more or less like a madman. So the first thing to be understood is: don’t evaluate an enlightened person through your values — very difficult, because what else can you do?

I have heard that once a very great painter asked a doctor friend to come and look at one of the paintings he had just finished. The painter was thinking that this was the greatest creation he had ever attempted, this was the peak of his whole art. So, naturally, he wanted his doctor friend to come and look at it.
The doctor observed very minutely, looked from this side and that. Ten minutes passed. The artist became a little apprehensive, then he asked the doctor, “What is the matter? What do you think about this painting?”
The doctor said, “It appears to me double pneumonia!” ‘No Water No Moon’
This is happening to everybody, because a doctor has his own attitudes, ways of looking at things. He looked at the painting — he cannot look at anything except in his own fixed ways; without them he cannot look — he diagnosed. The painting doesn’t need any diagnosis; he missed. The beautiful thing turned into pneumonia.

This is how mind functions. When you look at a thing, you bring in your mind to color it. Don’t do that with an enlightened person, because that is not going to make any difference to the enlightened person, but you will miss the opportunity to see the beauty of it.

Second thing: an enlightened person behaves from a center, never from the periphery. You always behave from the periphery, you live on the periphery, the circumference. To you, the circumference is the most important thing. You have killed your soul and saved your body. The enlightened person can sacrifice his body, but cannot allow his soul to be lost. He is ready to die — any moment he is ready to die, that’s not a problem — but he is not ready to lose his center, the very core of his being.

To an enlightened person the body is just a means. So if it is needed, then even an enlightened person will tell you to, “Leave the body, but don’t leave your inner being.” This is how all tapascharya, all austerity, is born. The circumference is to be sacrificed for the center. Even if the head needs to be cut — if that is going to help you, if with your head your ego can fall — an enlightened person will tell you to drop the head, to cut it off: “Don’t carry this head if it helps the ego, because for nothing you are losing all.”

This has to be remembered: when you live from the center, the outlook is totally different. Then nobody dies, nobody can die — death is impossible. If you live from the periphery then everybody dies, death is the final end of everybody; eternal life exists nowhere. ‘No Water No Moon’